Rząd iloczynu macierzy
jest nie większy od rzędu każdej z macierzy
i
, czyli
i
.
Niech
,
i
, gdzie
dla (
).
1. 
Wzór na iloczyn macierzy
przy ustalonym
dla
można zapisać jako układ równań:

Układ ten można zapisać w postaci:
(2)![\left[\begin{array}{c}\gamma_{1j}\\\gamma_{2j}\\\dots\\\gamma_{mj}\end{array}\right]=\beta_{1j}\left[\begin{array}{c}\alpha_{11}\\\alpha_{21}\\\dots\\\alpha_{m1}\end{array}\right]+\beta_{2j}\left[\begin{array}{c}\alpha_{12}\\\alpha_{22}\\\dots\\\alpha_{m2}\end{array}\right]+\dots+\beta_{nj}\left[\begin{array}{c}\alpha_{1n}\\\alpha_{2n}\\\dots\\\alpha_{mn}\end{array}\right]](/local--math/eqs/96c5ab918c4d069c9e3b63fa513af74a.png)
Powyższa równość jest prawdziwa dla każdego
. Tak więc każda kolumna macierzy
wyraża się w postaci kobinacji liniowej układu kolumn macierzy
, skąd wynika, że
(jeżeli układ liniowy
wyraża się przez układ liniowy
to
).
2. 
Dowód jest analogiczny. Rozpatrujemy jednak układ przy ustalonym
dla każdego 
Zbiór rozwiązań układu jednorodnego
o współczynnikach z ciała
, z
niewiadomymi jest podprzestrzenią liniową przestrzeni
.
Rozważmy równanie macierzowe dane wzorem
, gdzie
. Niech
i
będą rozwiązaniami równania. Wówczas
oraz
a więc
i
. Przestrzeń rozwiązań jest więc podprzestrzenią liniową przestrzeni
.